Ik bevat alles. Het grootste wat ik mij ooit heb voorgesteld was een bergketen ergens in het oosten van mijn linkeroog. De zon kwam er pas 's middags op. Het was echt enorm dat oog van me. Het was er dag en nacht tegelijk. Inmiddels is wetenschappelijk vastgesteld dat het zal blijven uitdijen. Het moet een klein vochtig herfstblaadje zijn geweest dat mijn voorwiel weg deed glijden, precies op het moment dat ik me dit alles voorstelde. Ik sloeg met bergketen en al tegen het asfalt, ving de klap op met mijn rechterknie. Het gat erin was onvoorstelbaar groot. Mijn oog bleef er ergens in het oosten in plakken. Ik ben opgestaan en verder gefietst, euforisch als een hond die een glimp van zijn baas opvangt. Thuis heb ik mijzelf met jodium uit het gat in mijn knie gewassen.

baas

wetenschappelijk als
mijn rechterknie
bevat ik

ik fiets een
enorme dag
in mijn nacht

en ik zal
tot ik
groot kan zijn

Scroll naar beneden om verder te lezen